خلوت دل(وب نامه یک پزشک)

تا حالا شده لباسات، کفشات، کتابایی که ازشون هیچ استفاده ای نمیکنی رو جمع کنی؟ درون خودت چی؟ تا حالا شده که خاطره ی سرزنشها، خشم ها و چیزای دیگه رو به یادت بسپاری. دیگه نکن! تو داری برخلاف مسیر کامیابی خودت قدم برمیداری! باید خودتو از شر چیزای بی مصرفی که در تو و زندگیت هست خلاص کنی تا کامیابی بهت نزدیک بشه... قدرت این تهی بودن اینه که هر چی آرزوش رو داشتی جذب میکنه. وقتی انبار میکنی، احتمال خواستن رو فراهم میکنی. اینکه شاید دوباره فردا لازم بشن و تو نتونی دوباره فراهمش کنی! با این فکر دو تا پیغام به مغزت میفرستی:اینکه لیاقت چیزای خوب رو نداری!!و اینکه به فردای خودت اعتمادی نداری!!! حالا بیا ارتباط بی روح رو دور بریز.بیا  بهم مهربانی کنیم و مهربانی ببینیم.اگر نتیجه مطلوب حاصل نشه عیبی نداره برای سنگ شدن هیچ وقت دیر نیست.

بعضی آدمها مثل فلفل اند!تند و تیز!هرجایشان را امتحان کنی تیز و وزننده است.این آدمها به همه چیز تعصب دارند!

بعضی آدمها مثل سیب زمینی اند،هیچ جای آنها با جای دیگرشان فرق ندارد!همه جایش را میتوانی گاز بزنی،کارد را به راحتی میتونی فرو ببری!هیچ مقاومتی وجود ندارد!

بعضی آدها مثل گیلاسند!نرم و شیرین،میتونی به راحتی آن را بچشی،اما نه همه جایش را!آنها درمیان خود هسته ای دارند،اگرچه کوچک ولی سفت و محکم!اینجا خط قرمز آنهاست.هیچ کس اجازه ندارد از این خط عبور کند!

خیلی از جاهای زندگی لازم است مدارا کنیم و کوتاه بیاییم،خم شویم وانعطاف داشته باشیم،یا مسیرمان را تغییر دهیم.ادمهای متعصب،در بسیاری از جاهای زندگی دچار مشکل میشوند،آنها قدرت تطابق و انعطاف ندارند.اما جاهایی هم در زندگی هست که نباید جابزنیم،حتی یک قدم!اگر هیچ خط قرمزی نداشته باشیم و بسته به اینکه در چه موقعیتی و با چه کسانی هستیم به طور کامل تغییر کنیم،بود و نبودمان بی حاصل است.

خدا وقتی به انسان اختیار دادمی دانست که انسان با اختیارش اشتباه هم می کند .مهم این است که چطور و به چه سرعت بتوان آن خطا را اصلاح کرد.

وقتی بوم رو رنگ میزنم اثری که حاصل میشه رو دوست دارم  اما آدمی  رو دوست دارم

که
برای داشتنش لازم نیست
با سیاست باشی و نقش بازی کنی
همین که یک رنگ باشی کافیه....

کسی که بگه همین جوری که هستی قبولت دارم

استادم امروز می گفت  هیچوقت نذار کسی از خوب بو دنت سو استفاده کنه.چه بگویم...

یک بوم سفید کمی رنگ قلمو بس هستند برای ایجاد یک اثر تا بدانم تمام نشده ام.

هربار مهربانی در چشمانت صداقت در صدایت و آرامش در لبخندت امروز هم اینها را ترک نکردی فردا هم همینی داری ثباتت را اثبات می کنی

برای تو و خویش زبانی آرزو می‌کنم

که در صداقت خود
ما را از خاموشی خویش
بیرون کشد
و بگذارد

ار آن چیزها که در بندمان کشیده است
سخن بگوییم.

While it seems pretty obvious that gratitude is a positive emotion, psychologists for decades rarely delved into the science of giving thanks. But in the last several years they have, learning in many experiments that it is one of humanity's most powerful emotions. It makes you happier and can change your attitude about life, like an emotional reset button. Especially in hard times, like these. Beyond proving that being grateful helps you, psychologists also are trying to figure out the brain chemistry behind gratitude and the best ways of showing it. University of Miami psychology professor Michael McCullough, who has studied people who are asked to be regularly thankful, said: "When you are stopping and counting your blessings, you are sort of hijacking your emotional system." And he means hijacking it from out of a funk into a good place. A very good place. Research by McCullough and others finds that giving thanks is a potent emotion that feeds on itself, almost the equivalent of being victorious. It could be called a vicious circle, but it's anything but vicious. He said psychologists used to underestimate the strength of simple gratitude: "It does make people happier … It's that incredible feeling." One of the reasons why gratitude works so well is that it connects us with others, McCullough said. That's why when you give thanks it should be more heartfelt and personal instead of a terse thank you note for a gift or a hastily run-through grace before dinner, psychologists say. Chicago area psychologist and self-help book author Maryann Troiani said she starts getting clients on gratitude gradually, sometimes just by limiting their complaints to two whines a session. Then she eventually gets them to log good things that happened to them in gratitude journals: "Gratitude really changes your attitude and your outlook on life." Gratitude journals or diaries, in which people list weekly or nightly what they are thankful for, are becoming regular therapy tools. And in those journals, it is important to focus more on the people you are grateful for, said Robert Emmons, a psychology professor at the University of California, Davis. Concentrate on what life would be without the good things — especially people such as spouses — in your life and how you are grateful they are there, he said. Grateful people "feel more alert, alive, interested, enthusiastic. They also feel more connected to others," said Emmons, who has written two books on the science of gratitude and often studies the effects of those gratitude diaries. "Gratitude also serves as a stress buffer," Emmons said in an e-mail interview. "Grateful people are less likely to experience envy, anger, resentment, regret and other unpleasant states that produce stress." Scientists are not just looking at the emotions behind gratitude but the nuts-and-bolts physiology as well. Preliminary theories look at the brain chemistry and hormones in the blood and neurotransmitters in the brain that are connected to feelings of gratitude, Emmons said. And the left prefrontal cortex of the brain, which is also associated with positive emotions like love and compassion, seems to be a key spot, especially in Buddhist monks, Emmons said. However it works in the brain, Emmons said there is little doubt that it works. Emmons, who has conducted several studies on people from ages 12 to 80, including those with neuromuscular disease, asked volunteers to keep daily or weekly gratitude diaries. Another group listed hassles, and others just recorded random events. He noticed a significant and consistent difference. About three-quarters of the people studied who regularly counted their blessings scored higher in happiness tests and some even showed improvements in amounts of sleep and exercise. Christopher Peterson of the University of Michigan studied different gratitude methods and found the biggest immediate improvement in happiness scores was among people who were given one week to write and deliver in person a letter of gratitude to someone who had been especially kind to them, but was never thanked. That emotional health boost was large, but it didn't last over the weeks and months to come. Peterson also asked people to write down nightly three things that went well that day and why that went well. That took longer to show any difference in happiness scores over control groups, but after one month the results were significantly better and they stayed better through six months. Peterson said it worked so well that he is adopted it in his daily life, writing from-the-heart thank you notes, logging his feelings of gratitude: "It was very beneficial for me. I was much more cheerful." At the University of North Carolina, Sara Algoe studied the interaction between cancer patients and their support group, especially when acts of gratitude were made. Like Peterson, she saw the effects last well over a month and she saw the feedback cycle that McCullough described. "It must be really powerful," Algoe said.

در معامله زندگی، گذشته شما هرگز برابر با آینده تان نیست.

نمیشه بعضی خاطراتو فراموش کرد.این حرفی بود که سالها می زدم.نم نم  به این فکر افتادم که شاید بشه.تلاشمو کردم .سخت بود.همه ناراحتی ها رو بیاری روبروت یاداوری کنی  بعد بخوای پاکشون کنی.سه سال طول کشید.روزهایی پر از تلاطم.دختری که خواست از دل آشوبه هاش رها بشه .دشوار اما ضروری بود.گذشت.عین معتادی که در دوره ترکه سخته اما براش لازمه.حالا میتونم بگم همون هستم که می خواستم.تازگی ها آشنایان  بارها بهم گفتند در نگاهم آرامش موج میزنه.بارها بهم گفتند چقدر خوبه من هستم که همکارشون  دوستشون همراهشون باشم. مهمتر از این  موضوع باید بگم خدا شکرت.سلامتی جسمی رو بهم برگردوندی.یادته حضرت علی چقدر از تو خواستم شفامو بگیری.تو اینکار رو کردی.شکر.دوستانی که همیشه با من هستید از شما هم ممنونم.شکر که لایق این تغییر بودم

مهم نیست کجای دنیا ایستاده‌ای، مهم نیست در حال انجام چه کاری هستی. مهم نیست نقشی که بازی می‌کنی چقدر کوچک و بی‌اهمیت باشد. مهم آن است که نقش‌ات را خوب بازی کنی، چون هیچ کس غیر از تو، آن نقش را آنطور که برای تو طراحی‌شده‌است بازی نخواهد کرد. مهم نیست نتیجه چه باشد، مهم این است که مسیر را با لذت بپیمایی، تاثیر بگذاری و تاثیر بپذیری و نتیجه را هر چه که هست بعنوان هدیه به کائنات تقدیم کنی. اجازه بدهی تا در این دریای انرژی، همچون موجی غوطه‌ور باشی و با هر آنچه پیش می‌آید درآمیزی و برقصی که هیچ چیز در این دنیا تصادفی نیست.

شما کدامیک را سوار می‌کنید ؟! یک شرکت بزرگ قصد استخدام یک نفر را داشت. بدین منظور آزمونی برگزار کرد که تنها یک پرسش داشت. پرسش این بود: شما در یک شب طوفانی سرد در حال رانندگی از خیابانی هستید. از جلوی یک ایستگاه اتوبوس در حال عبور کردن هستید. سه نفر داخل ایستگاه منتظر اتوبوس هستند. یک پیرزن که در حال مرگ است. یک پزشک که قبلاً جان شما را نجات داده است. یک خانم/آقا که در رویاهایتان خیال ازدواج با او را دارید. شما می‌توانید تنها یکی از این سه نفر را برای سوار نمودن بر گزینید. کدامیک را انتخاب خواهید کرد؟ دلیل خود را بطور کامل شرح دهید : پیش از اینکه ادامه حکایت را بخوانید شما نیز کمی فکر کنید قاعدتاً این آزمون نمی‌تواند نوعی تست شخصیت باشد زیرا هر پاسخی دلیل خاص خودش را دارد پیرزن در حال مرگ است، شما باید ابتدا او را نجات دهید. هر چند او خیلی پیر است و به هر حال خواهد مرد شما باید پزشک را سوار کنید. زیرا قبلاً او جان شما را نجات داده و این فرصتی است که می‌توانید جبران کنید. اما شاید هم بتوانید بعداً جبران کنید شما باید شخص مورد علاقه‌تان را سوار کنید زیرا اگر این فرصت را از دست دهید ممکن است هرگز قادر نباشید مثل او را پیدا کنید از دویست نفری که در این آزمون شرکت کردند، تنها شخصی که استخدام شد دلیلی برای پاسخ خود نداد. او نوشته بود: سوئیچ ماشین را به پزشک می‌دهم تا پیرزن را به بیمارستان برساند و خودم به همراه همسر رویاهایم متحمل طوفان شده و منتظر اتوبوس می‌مانیم پاسخی زیبا و سرشار از متانتی که ارائه شد گویای بهترین پاسخ است و مسلما همه می‌پذیرند که پاسخ فوق بهترین پاسخ است، اما هیچکس در ابتدا به این پاسخ فکر نمی‌کند. چرا؟ زیرا ما هرگز نمی‌خواهیم داشته‌ها و مزیت‌های خودمان را (ماشین، قدرت، موقعیت) از دست بدهیم. اگر قادر باشیم خودخواهی‌ها، محدودیت ها و مزیت‌های خود را از خود دور کرده یا ببخشیم گاهی اوقات می‌توانیم چیزهای بهتری بدست بیاوریم تحلیل فوق را می‌توانیم در یک چارچوب علمی‌تر نیز شرح دهیم: در انواع رویکردهای تفکر، یکی از انواع تفکر خلاق، تفکر جانبی است که در مقابل تفکر عمودی یا سنتی قرار می‌گیرد. در تفکر سنتی، فردعمدتاً از منطق، در چارچوب مفروضات و محدودیت‌های محیطی خود، استفاده می‌کند و قادر نمی‌گردد از زوایای دیگر محیط و اوضاع اطراف خود را تحلیل کند. تفکر جانبی سعی می‌کند به افراد یاد دهد که در تفکر و حل مسائل، سنت شکنی کرده، مفروضات ومحدودیت ها را کنار گذاشته، و از زوایای دیگری و با ابزاری به غیر از منطق عددی و حسابی به مسائل نگاه کنند در تحلیل فوق اشاره شد اگر قادر باشیم مزیت‌های خود را ببخشیم می‌توانیم چیزهای بهتری بدست بیاوریم. شاید خیلی از پاسخ‌دهندگان به این پرسش، قلباً رضایت داشته باشند که ماشین خود را ببخشند تا همسر رویاهای خود را به دست آورند بنابراین چه چیزی باعث می‌شود نتوانند آن پاسخ خاص را ارائه کنند. دلیل آن این است که به صورت جانبی تفکر نمی‌کنند. یعنی محدودیت ها و مفروضات معمول را کنار نمی‌گذارند اکثریت شرکت‌کنندگان خود را در این چارچوب می‌بینند که باید یک نفر را سوار کنند و از این زاویه که می‌توانند خود راننده نبوده و بیرون ماشین باشند، درباره پاسخ فکر نکرده‌اند.

حیف......! تکراری از این گونه که رسم من و تو ست
نوش دارویی از آن دست که میدانی بود

آنچه جذاب است سهولت نیست، دشواری هم نیست، بلکه دشواری رسیدن به سهولت است .

اولویت بندی(Priority setting) از مهم ترین مهارت های زندگی ست. شما هر چقدر زیبا ویولن بنوازید، در یک قایق در حال غرق شدن، ویولن نواختن در اولویت قرار ندارد. شما هرچقدر کشاورز قابلی باشید، در یک مزرعه ی در حال سوختن، سم پاشی و آفت زدایی در اولویت قرار ندارد. شما هر چقدر آرایشگر قابلی باشید. اصلاح کردن سر و صورت فردی که دچار حمله ی قلبی شده است و باید بلافاصله به بیمارستان انتقال یابد را عاقلانه نمی دانید.

هیچ کس آنقدر فقیر نیست که نتواند لبخندی به کسی ببخشد و هیچ کس آنقدر ثروتمند نیست که به لبخندی نیاز نداشته باشد.

شواهد فزاینده ای حکایت از فایده بالینی درمان شناختی-رفتاری (سی.بی.تی) در اختلال های افسردگی و اضطراب در میان کودکان دارد.

هم اس.اس.آر.آی. و هم سی.بی.تی. نشان داده اند که به تنهایی در درمان اختلال های اضطراب در کودکان موثر هستند.  اخیرا آزمایش کنترل شده ای از یک گروه آماری تصادفی شامل 488 کودک و نوجوان (17-7 ساله) تاثیر این درمان ها در مورد اختلال های اضطرابی (اضطراب جدایی، ترس اجتماعی، یا اختلال کلی اضطراب) را مورد بررسی قرار داد.

بیماران به صورت تصادفی برای 12 هفته سرترالین، سی.بی.تی.، سرترالین و سی.بی.تی.، یا دارونما دریافت کردند.  درمان ترکیبی به میزان قابل توجهی برتر از سرترالین یا سی.بی.تی. به تنهایی بود.  پاسخ دهی درمان ترکیبی 81 درصد،برای سی.بی.تی. 60 درصد، و برای سرترالین 55 درصد بود.  اندازه اثرگذاری برای درمان ترکیبی 86/0 در مقایسه با 45/0 و 31/0 برای به ترتیب سرترالین و سی.بی.تی. بود.  پژوهشگران نتیجه گرفتند که کودکان و نوجوانانی که تحت درمان ترکیبی برای اختلال های اضطرابی قرار می گیرند می توانند انتظار داشته باشند که شدت میزان اضطراب آنها به میزان قابل توجهی کاهش نشان دهد. ...

واژه ها و موسیقی چنان شریکان طبیعی هستند که با هم بودن آنها عیان به نظر می رسد.  اکنون، علم هم تایید می کند که این قابلیت ها در مغز نیز به هم پیوند دارد، یافته ای که ممکن است به درمان های بهتری برای بیماران سکته مغزی منتج شود.

مطالعه ها نشان داده است که پردازش زبان و موسیقی بدون کلام در مغز همپوشی دارد، و پژوهش جدیدی چنین القا می کند که موسیقی درمانی فشرده می تواند به بهبود گفتار در بیماران سکته مغزی کمک نماید.  پژوهشگران این یافته ها را روز شنبه در نشست سالانه انجمن آمریکایی برای پیشبرد علوم ارایه کردند.

به علاوه، پژوهشگران گفتند که آموزش موسیقی به کودکان مبتلا به خوانش پریشی  رشدی و اوتیسم می تواند به آنها در استفاده درست تر از گفتار کمک کند.

گاتفرید اشلاوگ، استاد دانشبهری عصب شناسی در دانشکده پزشکی هاروارد در این نشست گفت: کسانی که از سکته مغزی شدید در قسمت چپ مغز رنج می برند و نمی توانند تکلم کنند، گاه می توانند از طریق آواز خوانی ارتباط برقرار نمایند.   وی افزود: "ساختن موسیقی یک تجربه چندحسی است که پیوندها میان قسمت های متعددی از مغز را فعال می کند."

 اشلاوگ یک ویدیو از بیماری را نشان داد که تنها قادر بودصداهای نامفهوم دربیاورد ولی توانست عبارت "من تشنه هستم" را با خواندن [موسیقیایی] واژه ها بیان کند.  فرد دیگری توانست آهنگ "تولدت مبارک" را بخواند.  ...

 

ورزش معتدل، مانند پیاده روی، برای سه بار در هفته و هر بار 40 دقیقه  می تواند مهارت های شناختی را تقویت کند.

به طور مشخص، پژوهشگران دریافتند که ورزش می تواند ارتباطات مدارهای مهم  مغزی را بهبود داده، تضعیف عملکردهایتخفیف داده، و عملکرد فعالیت های شناختی را تقویت نماید.

مغزی مرتبط با سالمندی را

پژوهشگران گروه 65 نفره ای از "چوب خشک کاناپه ای های حرفه ای" [افرادی کم/بی فعالیتی که بیشتر وقت خود را مانند یک سیب زمینی به نشستن روی کاناپه می گذرانند] که سنین آنها بین 59 تا 80 بود و به یک جمع پیاده روان یا جمعی که نرمش انجام  می دادند پیوسته بودند را برای یک سال زیر نظر گرفتند.  

تمام شرکت کنندگان قبل از این مطالعه کم تحرک بوده و در شش ماهه قبل از آن کمتر از دو موردقعالیت فیزیکی که 30 دقیقه یا بیشتر ادامه یافته بود را گزارش کرده بودند.  پژوهشگران هم چنین فعالیت مغزی 32 نفر جوان تر (بین 18 تا 35 ساله) را اندازه گیر کردند.

این مطالعه در مجله علمی "فرانتیرز این ایجینگ نوروساینس" (مرزهای عصب شناسی سالمندی) انتشار یافته است.

این مطالعه به جای تمرکز بر ساختارهای مشخص مغز، فعالیت در قسمت هایی از مغز که به صورت یک شبکه عمل می کند را مورد توجه قرار داد.

آرت کریمر، استاد روان شناسی دانشگاه ایلینویز و مدیر موسسه بکمن که این مطالعه را هدایت کرد گفت: تقریبا هیچ کاری در مغز توسط یک ناحیه صورت نمی پذیرد – و این کارها بیشتر نتیجه یک مدار است."

باشید که با مشکلات به عنوان بخش چاره ناپذیر زندگی رویارو  

 

 

  

شوید همین که با آن مواجه شدید، سرتان را بالا نگه دارید و در چشمانش خیره  

 

  

شوید و بگویید : من از تو برترم ، پس نمی توانی مغلوبم کنی.   

 

حد رسیدن به تو، مبهم و بی انتهاست
بازه تعریف دل، در حرم کوی دوست  

پنجِ وارونه چه معنی دارد؟“
خواهر کوچکم از من پرسید.
من به او خندیدم.
کمی آزرده و حیرت‌زده گفت:
”روی دیوار و درختان دیدم.“
بازهم خندیدم.
گفت: ”دیروز خودم دیدم مهران پسر همسایه
پنجِ وارونه به مینو می‌داد.“
آن‌قدَر خنده بَرَم داشت
که طفلک ترسید.
بغلش کردم و
بوسیدم و
با خود گفتم:
”بعدها
وقتی باریدنِ بی‌وقفه‌ی درد
سقفِ کوتاهِ دلت را خم کرد
بی‌گمان می‌فهمی
پنجِ وارونه چه معنی دارد.“
رفت و سیبی آورد
نصف کردیم.
دمی خیره بر آن نیمه به نجوا می‌گفت:
”نکند یعنی ... یعنی ... همین نیمه‌ی سیب!؟“
تنِ آن نیمه، تبِ خواهش بود.
گاز زد.
خنده‌ی لب‌های خدا را چیدم.
خیره بر نیمه‌ی گندیده‌ی خود خندیدم.
علی بداغی

اگر محبت را نفهمید هیچ چیز خرجش نکنید.

کاش همه آدمها میفهمیدند که هر قدیسی یک گذشته ای دارد و هر گناهکاری یک آینده....

بزرگترین وقایع ساعات پر هیاهوی ما نیستند، بلکه آرام ترین آنها هستند.

همواره ما شبیه به هم دوره می‌شویم

با آن شباهتی که در آیینه نیز نیست

شادی مومن در چهره اش و غمش در دلش است.

در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا می خورد و می تراشد.این دردها را نمی شود به کسی اظهار کرد

برای تغییر رفتار زشت باید آن را شناخت.

تنها بازمانده‌ی یک کشتی شکسته به جزیره ی کوچک خالی از سکنه ای افتاد.او با دلی لرزان دعا کرد که خدا نجاتش دهد. اگر چه روزها افق را به دنبال یاری رسانی از نظر می گذراند کسی نمی آمد.سر انجام خسته و از پا افتاده موفق شد از تخته پاره ها کلبه ای بسازد تا خود را از عوامل زیان بار محافظت کند و دارا یی های اندکش را در آن نگه دارد.
اما روزی که برای جستجوی غذا بیرون رفته بود به هنگام برگشتن دید که کلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به سوی آسمان میرود.متاَسفانه بدترین اتفاق ممکن افتاده و همه چیز از دست رفته بود.از شدت خشم و اندوه در جا خشکش زد.فریاد زد: "خدایا تو چطور راضی شدی با من چنین کاری بکنی؟"
صبح روز بعد با بوق کشتی ای که به ساحل نزدیک می شد از خواب پرید.کشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد. مرد خسته از نجات دهندگانش پرسید:"شما ها از کجا فهمیدید من در اینجا هستم؟"آنها جواب دادند:" ما متوجه علایمی که با دود می دادی شدیم."